RSS Feed

ჩემი ჯინი, ბოთლი და ნოსტალგია

არ ვიცი სული მართლა დუმბაძის ბოთლში ჩასმული ჯინია და თავისუფლების ხარისხის მიხედვით აღწევს გენიალურობას თუ არა, მაგრამ მე ახლა არც მებოთლება, არც მეჯინება და არც მეგენიალურება… მძიმე ფიზიკური შრომა, განსაცდელთა მთელი კასკადი და მოულოდნელად გაძვირფასებული ადამიანისთვის მიყენებული დიდი ტკივილი ერთმანეთს დაერთო და ჩემი სული უბრალოდ კი არ დადუმდა, ბოთლის ან ლამფის ნაცვლად ცხრალკიტულში გამოიკეტა. ეს პირველი შემთხვევა არ არის ჩემთვის, მაგრამ პირადი ბლოგის ნაცვლად ეხლა სხვა  არენა მელოდება და სხვა პასუხისმგებლობა მაქვს დაკისრებული, რაც უფრო ამწვავებს ჩემს მდგომარეობას… არადა, ისეთი ხასიათი მაქვს, ძალით ვერაფერს ვაკეთებ და მითუმეტეს, ძალით წერა არ შემიძლია.

სათქმელი ბარემ ბევრია, მაგრამ არა ის, რის თქმასაც მე თვითონ ვისურვებდი. რაზე უნდა მოგიყვეთ? ოჯახები სამშობლოში თქვენც გულგალეულები გელოდებიან, საბუთების და ლეგალიზაციის პრობლემები ოდესღაც თქვენც ჭერში გამოკიდებული თოკივით გქონდათ, გაქვთ, ან გექნებათ ყელში წაჭერილი და ფულს ხეებზე არც თქვენ კრეფთ ფოთლების ნაცვლად… რა საჭიროა ჩემი მხრიდან ამისთვის კიდევ ერთხელ ხაზის გასმა… რაში გვჭირდება წუწუნი და ვაება, ამინც არაფერი შეიცვლება და გამოსწორდება. ერთადერთი გამოსავალი მსგავს სიტუაციებში სასწაულით შერჩენილი ძალის და ნებისყოფის ერთ მუშტში მომწყვდევა და ძალის დაუნანებლად, დაუზარებელი ბრძოლაა მხოლოდ. სხვა ყველაფერი ჩვენი მხრიდან უბრალოდ სიმხდალის და სისუსტის გამოვლინება იქნებოდა და მეტი არაფერი….

წამოვედით… ჰო, ავდექით და წამოვედით… სხვადასხვა დროს, მაგრამ წყლის წვეთივით მსგავსი მიზნებით და იმედებით. ჩემნაირი გულუბრყვილო სუბიექტები მაქსიმუმ ერთ წელიწადში გეგმავდნენ დაბრუნებას, მაგრამ ზოგი წინდახედულიც კი შეაძრწუნა უკან მიხედვის მერე აღმოჩენილმა დრომ, რომელიც ემიგრაციაში გაატარა. წინ გახედვის მერე კი ყველანი ერთნაირად დავიზაფრეთ… სიზიფეს შრომას გავს ჩვენი ცხოვრება… მივაგორებთ სადღაც უზარმაზარ ლოდს და ყოველ ჯერზე ვხვდებით, რომ ისევ საწყის წერტილზე ვართ და მივდივართ სადღაც, უკვე დაკარგული მიზნისკენ… მივდივართ, როგორც მექანიკური თოჯინები.. ყოველგვარი ემოციის და ადამიანური ბედნიერების გარეშე… მივდივართ, იმიტომ რომ ასეა საჭირო, იმიტომ რომ სხვა არაფრის კეთება ვიცით.. იმიტომ რომ სხვა გზა უბრალოდ არ გვაქვს…

მაინც შემომეწუწუნა))) არადა, როგორ არ მიყვარს წუწუნი)))

წუხელ სტუდენტობის დროინდელმა მეგობარმა მომწერა, რომ წამოსვლა უნდა და მარტო მე მენდობა, რომ რჩევა მივცე… არც ისეთი ახლო მეგობარი იყო, რომ რამის გაკეთება ან არ გაკეთება კატეგორიულად ავუკრძალო, თან არ მჩვევია აკრძალვები. უბრალოდ, როცა მკითხა, როგორ წარიმართა ჩემი ცხოვრების ევროპული ნაწილი ვუპასუხე, რომ ჩვეულებრივად, როგორც ყველა სხვა დანარჩენის. უამრავი დაცემით და წამოდგომით, კარგით და ცუდით. უბრალოდ,  აქ ადამიანები ცხოველებს ემსგავსებიან, გპარავენ და გტაცებენ ყველაფერს, რაც არ სჭირდებათ და არც კი მოსწონთ. ამის მერე კი შენ კარგავ ემოციებს და ხდები ვიღაც სხვა. გაეცინა და მითხრა, რომ ცხოვრება აქაც ისეთი ყოფილა, როგორც სახლში… რომ მანაც დაკარგა ემოციები… ალბათ მართალია, ასეთია ცხოვრება და ჩვენი რეალობისგან არ  ღირს ტრაგედიის შექმნა…. სახლშიც არ ულხით… ეს კიდევ ერთი მიზეზი ბრძოლის და არ დანებებისთვის…

დღეს  მე და სოფიამ ტრადიციული შაბათ დილის ყავა მივირთვით ღია კაფეში და ტრინიდად ველლას მზიან ხეივანს ავუყევით ,,თბილისოს,, სიმღერით. თვალები დავხუჭე, რომ ცრემლები არ ჩამომღვროდა… წარმომიდგენია, რა ლამაზია თბილისი ახლა… აპრილის თვიდან კოსტავაზე და ვარაზის ხევზე ყვითლად დაიდება აყვავილებული ხეებიდან ჩამობერტყილი მტვერი. პირველკურსელები ამინდების გამოსვლისთანავე შეესევიან ზოოპარკს, რომელსაც მეორე წლიდან ცოცხალი თავით აღარც კი გახედავენ. ჩემი დიშვილები უჩემოდ ითამაშებენ ბილიარდს და ახალი გეპეიშნიკები თვითონ გამოიგონებენ ახალ ხუმრობებს საკუთარ თავზე, რომელიც მთელ ქალაქს მოედება))))  ახლა კი იებს და ყოჩივარდებს მიაქვთ თბილისი… მე სული მიმდის ერთი კონა იებისთვის, თბილისში კი სულ რაღაც 20 თეთრი ღირს… თებერვლის თვიდან ყველა ბუჩქის ქვეშ, ყველა სკვერში, ბალახზე, ხეებზეც კი თვალების ცეცებით ვეძებ იისფერს… მარტის თვეში კი დოდუნამ სამოცდაოთხი შეასრულა და ცრემლებით შეამკო ჩემი გაგზავნილი მარგალიტები….  წამეკიდა გაზაფხული, ოღონდ ნელი ცეცხლივით….

ესეც ჩემი ჯინი, ბოთლი და ნოსტალგია…

ღმერთო, რამდენი მაქვს სათქმელი და როცა გავივსები, ძველებურად დავღვრი ლექსებს და პოსტებს))) ოღონდ, არა გაბრაზებულს და  ცეცხლმოდებულს… უფალმა გაანათოს ჩვენი გონება და ამ სინათლემ მართოს ჩვენი გული… მოგვეცეს ძალა, ჩვენსავე ნებამ მართოს ჩვენი სხეული და ასე შემდეგ)))))))))))))))))))))… სიმშვიდე და ნათელი ყოფილიყოს ჩვენი თანამგზავრი….

მოკლედ, დამავიწყდა რა მიინდოდა… ან მინდოდა რამე??? ))) რატომ აღარ წერო და აჰა, მეც დავწერე))0 შედეგებზე პასუხს აღარ ვაგებ)))

წავიდა არაოფიციალური ნინია სხვა ფრონტზე საბრძოლველად)))) გიტოვებთ სიზმრებს ჩემს ულამაზეს თბილისზე, მკერდში გულის ნაცვლად რომ მიკონწიალებს)))…..

ნუ მწერ, რომ ბაღში აყვავდა ნუში,
რომ მთაწმინდაზე ცა დაწვა თითქოს,
რომ საქართველო ამ გაზაფხულში,
როგორც ყოველთვის, წააგავს ხვითოს,

რომ ორთაჭალამ ჩაიცვა თეთრი,
რომ შენც ჩაიცვი კაბა ყვავილის,
რომ მტკვარი ოხრავს, როგორც ყოველთვის,
როცა მეტეხის ახლოს ჩაივლის.

. . . წუხელ ვებრძოდი ცეცხლს და ურაგანს,
და საშინელი ბრძოლების ნისლში
მე მომეჩვენა, სადღაც, ჩვენს უკან,
აელვებული იდგა თბილისი.

ორთაჭალაში ჰყვაოდა ნუში,
მთაწმინდის მხრებზე მზე იწვა თითქოს,
და შენ, ძვირფასო, ამ გაზაფხულში
როგორც ყოველთვის, მოჰგავდი ხვითოს.

ნუ მომწერ. . . ისეც ვიცი, რაგვარი
ფერებით ჰყვავის თბილისი ახლა,
რომ ვიღაც დადის მინდვრებში ღამით
და დილისათვის ამწვანებს ნახნავს.

მე ისიც ვიცი, რომ კარგ ამინდებს
მოაქვს გულების საამო ფეთქვა,
და თუ ბოლომდის ტყვია დამინდობს,
თუ გაზაფხულებს შევხვდებით ერთად,–

გეტყვი, რომ მოვედ ბრძოლანახული
და სიკვდილამდის შენთან დავრჩები,
რომ ლამაზია მზე გაზაფხულის,
ბრძოლების შემდეგ–მზე გამარჯვების.

დარბებს მიღმა გაზაფხულია *(

Advertisements

One response »

  1. ნუ მწერ, რომ ბაღში აყვავდა ნუში,
    რომ მთაწმინდაზე ცა დაწვა თითქოს,
    რომ საქართველო ამ გაზაფხულში,
    როგორც ყოველთვის, წააგავს ხვითოს,

    მიყვარსს ძალიან….

    რა შეედრება ვარსკვლავებით მოჭედილ თბილისის ცას?
    არაფერი…
    მართლაც არაფერი
    შენ მართალი ხარ სიზმრებზე, რომელიც გულის ნაცვლად გიკონწიალებსს!!!

    მარიამი

    პასუხი

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: