RSS Feed

მონატრება

რაღაც მომენატრე, ისევ-ისე ძლიერ

და ამ მონატრებას მარტომ ვეღარ ვძლიე,

მიდიოდა დრო და სუნთქვას ვგრძნობდი გამშრალს

შენი მონატრებით ფრთებშეკრული ვდგავარ,

მისდევს წუთებს წამი თუ უკუნი დგება,

ამ გაცვეთილ ფიქრებს იერ-სახით ვგევარ

რა მტანჯველი ხდება უშენობის აღქმა,

მივდივარ და მარტოს საკუთარიც არ მაქვს

არც შეგრძნება, ისიც მივაბარე წარსულს

მაშინ როცა, სულსაც თითმკვლელობა არ სურს…

საით მიდის განცდა, ან შეგრძნება ვიცი?

ყველაფერი გაქრა, მხოლოდ დარჩა ფიცი

მომენატრე ძლიერ და ოცნებით მთვრალმა

დატანჯულმა ფიქრმა, თვითმკვლელობა სცადა.

ბარსელონა

მარიამ კობერიძე

Advertisements

5 responses »

  1. მომწონა ძალიან! 🙂

    პასუხი
  2. Dzalian kargia Mariam,genacvale…saocari monatreba gcodnia!!!! >}

    პასუხი
  3. გენაცვალეთ… გაიხარეთ დიდი მადლობა!!

    მარიამი

    პასუხი
  4. mari ukve profesionali poeti xar, rogor lamazad ritmav sityvebs,adamiani sheni lexsebis kitxvit ar igleba

    პასუხი

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: